อ่านนิยาย

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 14 ตอนที่ 33 :: ดวงใจแหลกสลาย

๓๓ ♦ ดวงใจแหลกสลาย ♦ ............... ฉี้อิงความจริงมิต้องการสนทนากับลี้ซานึ้งแม้แต่น้อย แต่มันเมื่อพาดพิง นางจึงรู้สึกว่าอาจจะมีความสำคัญอยู่บ้าง จึงกล่าวว่า “ท่านพบเห็นเบาะแสผิดปรกติหรือไม่?” ในยามนี้ซิเล้งความจริงได้ยืนหยัดอยู่ด้านนอกลอบรับฟังคำตอบโต้ของทั้งสองอยู่ คราแรกตนมาตรแม้นแลเห็นฉี้อิงมีสีหน้าแปรเปลี่ยนไป จึงเข้าใจว่าลี้ซานึ้งคือเนื้อคู่หมั้นหมายของนาง แต่ลี้ซานึ้งกลับสงบเยือกเย็น ดังราวกับมิรู้จักฉี้อิง เมื่อเป็นเช่นนี้ ซิเล้งจึงมิอาจไม่ระแวงสงสัย และคาดคิดว่าจะต้องมีประจักษ์พยานที่แน่นอนกว่านี้ค่อยมั่นใจได้ บัดนี้ได้ลอบรับฟังจนมีจิตใจกระตือรือร้นรู้สึกว่า ทั้งสองสนทนากันอย่างปรกติ มิชวนให้สงสัยแม้แต่น้อย ซิเล้งอดลอบระบายลมหายใจมิได้...

คู่พยัคฆ์หัวใจมหากาฬ ตอนที่ 33 :: แผนสังหารอู่ฮั่น

◊ แผนสังหารอู่ฮั่น ◊ ........... อูฮั่นวัลเลย์ ทางตะวันออกของเมืองอูฮั่น สถานที่พักผ่อนสุดสัปดาห์ของประธานาธิบดีจีน วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม 2010 มันเป็นเช้าตรู่ที่สดใสภายใต้อากาศอบอุ่น ท้องฟ้ากระจ่าง ขณะที่ร่างผึ่งผายในชุดวอร์มแบบนักกีฬาของ “สีผินจิง” ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้นำจีนเป็นสมัยที่สองก้าวออกมาจากบ้านพักเตรียมที่จะเดินออกกำลังกายยามเช้า บุรุษหมายเลขหนึ่งของปักกิ่งกวาดตามองไปโดยรอบอย่างอิ่มเอิบใจในทัศนียภาพอันงดงามของปศุสัตว์ส่วนตัวอันเป็นมรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษซึ่งล่วงลับไปโดยไม่มีโอกาสได้รู้ว่าทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำสูงสุดของประเทศและอยู่ในฐานะ “ผู้กุมชะตาโลก” เช่นเดียวกับอดีตประธานาธิบดีจีนอเมริกามหาอำนาจของตะวันตกที่ต้องแบกรับภาระในการผดุงสันติสุขของมนุษยชาติมาโดยตลอด “อรุณสวัสดิ์ค่ะ...

กะทิ แกง ขวิด โควิด-19

กะทิ แกง ขวิด โควิด-19 ........ เช้าวันนี้สามีตื่นมาก็อดขำตัวเองไม่ได้ที่เก็บเรื่องภรรยาบ่นไวรัสโควิด-19 ทำเอาคนจิตตก ไปฝันเป็นตุเป็นตะ ในความฝันตัวเขาเองเดินตามถนนโล่งๆ หาซื้อข้าวกิน แต่ไม่มีร้านเปิดขายสักร้าน หิวมาก เดินจนสุดท้ายก็ตกใจตื่น ท้องร้องจ๊อกกก... ต้องลงไปมองหาอาหารจนเจอเป้าหมาย ปลิดกล้วยน้ำว้าลูกหนึ่งปอกเคี้ยวกลืนลงท้อง แล้วตามด้วยน้ำเปล่าสองแก้วเต็มๆ...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 15

-๑๕- ............. มวลมหาชนย่านชานเมืองฝั่งตะวันตกพากันแตกตื่นกับฝูงเฮลิคอปเตอร์นับสิบลำที่บินร่อนต่ำลงเกือบเฉียดยอดตึกสูง เสียงกระหึ่มดังแข่งกันก้องหูกลุ่มคนทุกวัย ใบหน้าเงยแหงนของพวกเขามองสูงขึ้นไป สายตาจับจ้องสองลำที่ร่อนตีคู่ต่ำลงจนใกล้ยอดตึกชื่นสุขคอนโดมิเนียม ไม่ว่าคนเฒ่าคนแก่ไปจนถึงเด็กวัยเกินเจ็ดขวบต่างรู้จักสุพรรณิการ์จากข่าวสารซึ่งถูกประโคมเหนือทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในรอบกว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องราวของเธอยังติดริมฝีปากของพ่อบ้านแม่บ้านในวงข้าว กระแสซุบซิบนินทา และการสนทนาแลกเปลี่ยนระหว่างเพื่อนบ้านในแทบทุกชุมชน สื่อทุกสำนักไม่ว่าสิ่งพิมพ์รายวัน สื่อออนไลน์ วิทยุ และโทรทัศน์ต่างเคลื่อนขบวนยาตราทัพกันมาทำข่าว สื่อใหญ่ทุนสูงทั้งในและต่างประเทศพร้อมสรรพกันทั้งภาคพื้นดิน และเหินฟ้าด้วยเฮลิคอปเตอร์ของทางสถานี รถโมบายถ่ายทอดสดยึดครองจุดต่างๆ...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 13 ตอนที่ 32 :: มุ่งมั่นหมายประสบผล

๓๒ ♦ มุ่งมั่นหมายประสบผล ♦ ............... ยามค่ำมืด ทั้งสองหวนกลับที่พัก ซิเล้งเริ่มมีท่วงทีหมกมุ่นเคร่งขรึม เวลาผ่านไปอีกสี่วันเต็มๆโดยปราศจากข่าวคราวใดๆ รุ่งเช้าวันที่ห้า ทั้งสองไปยังแก่งนางแอ่นนอกตัวเมือง พอหยิบหินฝนหมึกลงมา ฉี้อิงพลันร้องโพล่งว่า “ท่านดู เส้นผมนั้นหายสาบสูญไปแล้ว!” ซิเล้งบังเกิดความกระตือรือร้นขึ้นมา กล่าวว่า “รีบดูว่าลี้ซานึ้งทิ้งวาจาใดให้” พอเปิดออก แผ่นกระดาษในหินฝนหมึกยังเป็นเฉกเช่นเดิม หากแม้นซิเล้งมิลงมือเสียก่อน ย่อมมิทราบว่ามีผู้คนเปิดหินฝนหมึกแล้ว ซิเล้งมีสีหน้าเคร่งเครียดกล่าวว่า “ลี้ซานึ้งย่อมต้องมีอุปสรรคบางประการ...

คู่พยัคฆ์หัวใจมหากาฬ ตอนที่ 32 :: งานนอกเวลากับคุณป้ามหาภัย

◊ งานนอกเวลากับคุณป้ามหาภัย ◊ ........... “แน่ใจหรือคะว่าจะไม่ขึ้นไปด้วยกัน” “แน่ใจครับ” ชายหนุ่มในเครื่องแบบผู้พิทักษ์สันติราษฎร์พยักหน้า “บอกตามตรงว่าผมไม่ค่อยชอบสอบปากคำผู้ต้องสงสัยที่มีอายุมากๆ โดยเฉพาะผู้หญิง” “เพราะเธอจะทำให้ผู้กองนึกถึงคุณแม่หรือคุณยายอย่างนั้นหรือ” “อาชีพตำรวจทำให้ผมไม่ค่อยมีเวลาให้กับทั้งสองท่าน ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเวลาสำหรับพวกท่านนับถอยหลังลงไปทุกที” “ท่านอายุเท่าไหร่แล้วคะ” ธณิศรยิ้มเล็กน้อย “แม่ผมจะครบ 70 เดือนหน้า ส่วนคุณยาย 92 แล้ว” “อายุยืนทั้งคู่เลย คงจะยังแข็งแรงอยู่นะคะ” “แข็งแรงยังไงก็คงไม่เท่าคุณป้าอายุ 73 ที่ต้องผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมตกตึกที่เราได้รับคำสั่งให้มาคลี่คลาย” “จะว่าไปฉันชอบนะคะที่เรามีงานนอกเวลา ระหว่างที่หน่วยพิทักษ์ประชายังไม่มีภารกิจ” แวววาวเป็นฝ่ายยิ้มบ้างขณะที่ก้มลงสำรวจเครื่องแบบของตนเองเป็นครั้งสุดท้าย “อย่างน้อยมันก็ช่วยให้ได้ออกจากที่ตั้งปกติได้ใช้สมองและมีงานทำ...
error: Don\'t copy !!!