นวนิยาย

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 12

-๑๒- ............. อาทิตย์ สุขประพฤติแทบลืมประเด็นอื่นๆ ไปหมดสิ้น เขาดำเนินเรื่องราวของสุพรรณิการ์ต่อเนื่องเป็นบทตอนราวกับนิยายในนิตยสารรายสัปดาห์ เขากล่าวถึงเส้นผมที่เปลี่ยนสีไปของหญิงสาว ว่าประหนึ่งความฝันที่ยังคงเดินทางไม่รู้จบ ภายใต้ดวงตาที่หลับพริ้มดุจเจ้าหญิงในเทพนิยายและเรือนร่างที่ไม่อาจเคลื่อนไหว ใครเลยจะเข้าใจได้ว่าขณะที่สุพรรณิการ์อำลาจากโลกนี้ไป ความฝันของเธอยังเดินทางร่อนเร่อยู่กลางทุ่งกว้าง หญิงสาวที่เกิดมาพร้อมความสามารถและพรสวรรค์ล้ำเลิศ น่าเสียดายที่เธอยังไม่มีโอกาสใช้ศักยภาพเท่าที่มีอยู่มากมายบำเรอผู้คน ดวงดาวซึ่งหลบอยู่ในม่านเมฆ ร่วงจากฟากฟ้าไปก่อนจะได้เรืองแสงเปล่งประกาย เรตติ้งรายการสูงขึ้น ความเชื่อมั่นทุกอย่างระดมกันตามมาสมทบราวกับขบวนแห่แหน อาทิตย์ สุขประพฤติกลายเป็นนักแสดงที่ตีบทแตกกระจุย...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 11

-๑๑- ............. อาทิตย์ สุขประพฤติไม่เคยรู้สึกสนุกสนานกับการเป็นพิธีกรเล่าข่าวมากเท่าห้วงเวลานี้ จำนวนผู้ชมเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ โฆษณาก็แห่ตามกระแสสุพรรณิการ์เข้ามาอย่างล้นหลาม แผ่อานิสงส์อันแสนมหัศจรรย์ถึงทีวีดาวเทียมซึ่งเคยดำรงสถานะเหมือนไอ้ลูกหมาของวงการโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และทำท่าจะเป็นเสือตัวน้อยๆ ที่พอจะส่งเสียงคำรามได้บ้าง จากที่เคยอาศัยข่าวของคนอื่นมาเล่าต่อ วิเคราะห์สั้นๆ หยอดความเห็นอีกเล็กน้อย บัดนี้ได้โอกาสทดแทนคุณวงการ พิธีกรรายการอื่นและทีวีช่องอื่นๆ นำข่าวของเขาไปเล่าต่อบ้าง เริ่มจากชมนาดซึ่งเป็นเหมือนเป็นปฐมบทแห่งเรื่องเล่าภาคต่อ จากนั้นภาพของหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งชัดเจนขึ้นจากปากคำซื่อๆ...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 10

-๑o- ............. สุพรรณิการ์จบชีวิตลงในวัยยี่สิบแปด หมอชันสูตรลงผลไว้จากสาเหตุหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ตลอดยี่สิบวันแรกผมบนหัวเธอยังดำขลับเป็นเงางามทุกเส้น และงอกยาวสืบมาอย่างเนิบช้า เช้าวันวันก่อน ชมนาดยืนยันด้วยสายตาเธอเองได้ว่าไม่มีส่วนใดหงอกขาวปรากฏให้เห็น เช่นเดียวกับสรีระส่วนอื่นที่ขยายใหญ่เต็มที่แล้วก็หยุดลงคงเดิม ชมนาดโทร.ถึงอาจารย์หมอเช่นเดียวกับทุกครั้งที่เธอเกิดความสงสัยไม่เข้าใจกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น อาจารย์ที่เคารพนับถือของเธอเหมือนส่ายหน้าอยู่ในอีกมุมหนึ่งของเมือง แล้วบอกผ่านคลื่นสัญญาณว่าอาจารย์เองก็ไม่สามารถทำความเข้าใจกับเรื่องนี้ได้ สำหรับพี่สาวของหนูเป็นไปได้ทุกเรื่อง และทุกเรื่องไม่อาจคาดหมายได้ กองไม้ยังวางไว้ที่เดิม สมพลไม่ได้ประกอบกันขึ้นเป็นโลงศพ ไม่ใช่เพราะแกไม่แน่ใจขนาดของลูกสาว หรือต่อให้บรรจุศพแล้วก็ไม่อาจนำพากลับบ้านเกิด...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 9

-๙- ............. สุพรรณิการ์ยังนอนสงบนิ่งงันอยู่ตรงที่เดิม ดวงตาของเธอปิดสนิท แขนอันใหญ่โตขนาดเสาเรือนโบราณทั้งสองข้างแนบขนานลำตัว ผ้าสีดำคลุมร่างของเธอไว้ตั้งแต่ลำคอจรดปลายเท้า ขนาดเรือนร่างของเธอคงเดิมมาหลายวัน นอนนิ่งอย่างไม่รู้สึกรู้สาต่อความเป็นไปทุกอย่างบนโลกใบนี้ และในเมืองอันกว้างใหญ่ซึ่งเธอเคยเดินเหินใช้ชีวิต เธอไม่รับรู้ถึงข่าวสารในโลกโซเซียลที่รวดเร็วและหมุนแรงราวกับพายุทอนาโด รูปถ่ายของเธอถูกแชร์กันไปเป็นทอดๆ จากหนึ่งเป็นร้อยและก็เข้าสู่หลักล้านในเวลาไม่นาน พร้อมความเห็นต่างๆ นานา ทั้งด้านบวกดีงาม และถ้อยคำแฝงการจิกกัดเล็กๆ โปรยหว่านลงบนโลกเสมือนผสานไว้ทั้งความเห็นอกเห็นใจราวกับว่าพวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของดวงวิญญาณที่ถูกกักขัง...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 8

-๘- ............. อีกรุ่งเช้าที่ณพชัยเดินทางมาถึงคอนโดมิเนียมซึ่งมีศพคนตายขนาดมหึมานอนสงบอยู่ในห้องชั้นแปด ทันทีที่ชมนาดมาเปิดประตูรับเขาเข้าสู่ภายใน ช่างภาพหนุ่มก้มมองแผ่นกระดาษในมือของหญิงสาว ยังไม่ทันได้อ่านข้อความแรก ชมนาดก็ชี้ไปยังกระดานที่ติดไว้บนผนัง ข้อความซึ่งเขียนด้วยลายมือบนกระดาษขนาดเอสี่เกลื่อนไปทั่วราวกับแผ่นป้ายประท้วง คอนโดไม่ใช่ที่เก็บศพ เอาศพออกไป ให้เวลา 2 วัน ถ้าไม่นำศพออกไปจากอาคาร ญาติคนตายจะกลายเป็นศพ เจ้าของร่วมทั้งหมดต้องไม่ยอมให้ห้องชั้นแปดห้องเดียวทำลายตึกทั้งหลัง --------- ณพชัยไล่สายตาไปตามแผ่นกระดาษที่ติดไว้ อ่านข้อความช้าๆ แล้วหันหน้าส่งยิ้มจางๆ ไปทางชมนาด...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 7

-๗- ............. อีกรุ่งเช้าที่ณพชัยเดินทางมาถึงคอนโดมิเนียมซึ่งมีศพคนตายขนาดมหึมานอนสงบอยู่ในห้องชั้นแปด ทันทีที่ชมนาดมาเปิดประตูรับเขาเข้าสู่ภายใน ช่างภาพหนุ่มก้มมองแผ่นกระดาษในมือของหญิงสาว ยังไม่ทันได้อ่านข้อความแรก ชมนาดก็ชี้ไปยังกระดานที่ติดไว้บนผนัง ข้อความซึ่งเขียนด้วยลายมือบนกระดาษขนาดเอสี่เกลื่อนไปทั่วราวกับแผ่นป้ายประท้วง คอนโดไม่ใช่ที่เก็บศพ เอาศพออกไป ให้เวลา 2 วัน ถ้าไม่นำศพออกไปจากอาคาร ญาติคนตายจะกลายเป็นศพ เจ้าของร่วมทั้งหมดต้องไม่ยอมให้ห้องชั้นแปดห้องเดียวทำลายตึกทั้งหลัง --------- ณพชัยไล่สายตาไปตามแผ่นกระดาษที่ติดไว้ อ่านข้อความช้าๆ แล้วหันหน้าส่งยิ้มจางๆ ไปทางชมนาด...
error: Don\'t copy !!!