นวนิยาย

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 13

-๑๓- ............. ช่อดอกไม้คารวะของผู้มาเยือนบางส่วนถูกแยกนำไปรวมไว้ตรงมุมห้อง ยังเหลือช่อสดใหม่อวลกลิ่นหอมรายล้อมหญิงสาวผู้หลับตาลงชั่วกาลนิรันดร ส่วนที่แห้งจนกรอบแล้วแม่บ้านนวลทยอยเก็บออกไป เธอยังมาช่วยดูแลทำความสะอาด นำเสื้อผ้าของสามพ่อลูกไปซัก พูดคุยกับสมพลและชมนาดเหมือนญาติสนิท บางครั้งก็หยอกล้อกับพวงชมพู ทุกครั้งที่หันมองร่างใหญ่โตของสุพรรณิการ์ แม่บ้านผู้ภักดีนิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนครบรอบหนึ่งเดือนของการเสียชีวิต เจ้าของร่วมแปลกหน้าหลายคนแวะเวียนนำช่อดอกไม้มาเคารพศพ แม้ส่วนใหญ่ถือโอกาสใช้สิ่งของเหล่านี้เป็นใบเบิกทาง เป้าหมายแท้จริงก็ต้องการเข้ามาดูให้เห็นด้วยสายตาตัวเองหลังได้ยินเพียงคำร่ำลือ และรูปโฉมอันน่าอัศจรรย์ในภาพข่าว สมพลก็ไม่ได้ปิดกั้นอีกต่อไป...

สุสานสยาม ตอนที่ 20 : เหยื่อ

-๒o- เหยื่อ .............. ภาพหลังม่านตาคือหญิงร่างเล็กนั่งอยู่ตรงหน้า ยิ้มเย้ย แต่แล้ว – อย่างรวดเร็ว – กำปั้นของเขาก็พุ่งเข้าเบ้าตาเจ้าหล่อนรุนแรง รายนั้นหงายหลัง ถูกความมืดอำพรางไว้ทั้งตัว แล้วโดยไม่ทันแยกแยะว่าเป็นความมืดภายในสถานที่แห่งหนึ่ง หรือความมืดจากจิตใจของเขาเอง มือข้างที่เมื่อครู่กำเป็นหมัดก็คว้าของแข็งใกล้ตัวประโคมฟาดใส่ ไม่ว่าผู้ถูกฟาดจะพยายามยกมือป้อง หันหนีไปทางไหนก็ไม่มีวันพ้น...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 12

-๑๒- ............. อาทิตย์ สุขประพฤติแทบลืมประเด็นอื่นๆ ไปหมดสิ้น เขาดำเนินเรื่องราวของสุพรรณิการ์ต่อเนื่องเป็นบทตอนราวกับนิยายในนิตยสารรายสัปดาห์ เขากล่าวถึงเส้นผมที่เปลี่ยนสีไปของหญิงสาว ว่าประหนึ่งความฝันที่ยังคงเดินทางไม่รู้จบ ภายใต้ดวงตาที่หลับพริ้มดุจเจ้าหญิงในเทพนิยายและเรือนร่างที่ไม่อาจเคลื่อนไหว ใครเลยจะเข้าใจได้ว่าขณะที่สุพรรณิการ์อำลาจากโลกนี้ไป ความฝันของเธอยังเดินทางร่อนเร่อยู่กลางทุ่งกว้าง หญิงสาวที่เกิดมาพร้อมความสามารถและพรสวรรค์ล้ำเลิศ น่าเสียดายที่เธอยังไม่มีโอกาสใช้ศักยภาพเท่าที่มีอยู่มากมายบำเรอผู้คน ดวงดาวซึ่งหลบอยู่ในม่านเมฆ ร่วงจากฟากฟ้าไปก่อนจะได้เรืองแสงเปล่งประกาย เรตติ้งรายการสูงขึ้น ความเชื่อมั่นทุกอย่างระดมกันตามมาสมทบราวกับขบวนแห่แหน อาทิตย์ สุขประพฤติกลายเป็นนักแสดงที่ตีบทแตกกระจุย...

สุสานสยาม ตอนที่ 19 : จุดจบและต้นกำเนิด

-๑๙- จุดจบและต้นกำเนิด .............. มันเป็นภาพที่ถูกถ่ายจากภาพอื่นอีกที ภาพในกระดาษ! สิ่งที่ทำให้คิ้วหร็อมแหร็มเหนือดวงตาของยรรยงมุ่นเข้าหนักกว่าเก่า เป็นเพราะใครบางคนในภาพนั้นคุ้นตาเสียเหลือเกิน ภาพถ่ายอันคล้ายชะลอมาจากภาพเคลื่อนไหวจากกล้องแอบถ่ายนั้น วางต่อเนื่องกันอยู่ในหน้าเดียว แสดงให้เห็นว่าคนกลุ่มหนึ่งกำลังปฏิบัติการบางอย่างอยู่ในสถานละม้ายอุโมงค์ใต้ดิน คนส่วนใหญ่โพกผ้าปิดหน้าอย่างพวกทำเรื่องชั่วช้า เฉพาะบางคนที่ดึงผ้าออกเพราะบางส่วนของใบหน้าเป็นแผลฉกรรจ์ หนึ่งในนั้นคือชายรูปร่างผอมจัดจนเห็นกระดูกบางส่วนปูดเป็นลูกๆ ทว่ากระดูกส่วนที่อยู่ในปากกลับผุเกือบทั้งแผง “น่ะ... นี่มัน...?” “ใช่” คนใกล้กันพูดขรึม “อายุทธ์ พ่อของพี่...

มหากาพย์มหัศจรรย์ของสุพรรณิการ์ : ตอนที่ 11

-๑๑- ............. อาทิตย์ สุขประพฤติไม่เคยรู้สึกสนุกสนานกับการเป็นพิธีกรเล่าข่าวมากเท่าห้วงเวลานี้ จำนวนผู้ชมเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ โฆษณาก็แห่ตามกระแสสุพรรณิการ์เข้ามาอย่างล้นหลาม แผ่อานิสงส์อันแสนมหัศจรรย์ถึงทีวีดาวเทียมซึ่งเคยดำรงสถานะเหมือนไอ้ลูกหมาของวงการโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และทำท่าจะเป็นเสือตัวน้อยๆ ที่พอจะส่งเสียงคำรามได้บ้าง จากที่เคยอาศัยข่าวของคนอื่นมาเล่าต่อ วิเคราะห์สั้นๆ หยอดความเห็นอีกเล็กน้อย บัดนี้ได้โอกาสทดแทนคุณวงการ พิธีกรรายการอื่นและทีวีช่องอื่นๆ นำข่าวของเขาไปเล่าต่อบ้าง เริ่มจากชมนาดซึ่งเป็นเหมือนเป็นปฐมบทแห่งเรื่องเล่าภาคต่อ จากนั้นภาพของหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งชัดเจนขึ้นจากปากคำซื่อๆ...

สุสานสยาม ตอนที่ 18 : โครงกระดูกในตู้

-๑๘- โครงกระดูกในตู้ .............. “น่ะ...นี่มันอะไรกัน!” เสียงคนข้างๆ ดังขึ้นอีก หลังจากยรรยงเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถต่อไปในซอยมืดเปลี่ยว คงเห็นเขาขับนิ่งคล้ายไม่ได้ยิน เลอไถงยื่นมือมากระชากข้อแขน “พี่ยรร!” รถแฉลบแทบไถลขึ้นทางเท้า ดีแต่บริเวณนี้เป็นโกดังเก็บสินค้ายาวเหยียด แม้แต่ไฟทางยังเว้นห่างกัน ไม่มีใครก้าวเพ่นพ่านมาให้ถูกรถเสย ยรรยงเบิกตาขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่แล้วก็กลับสู่สภาพปกติ จะมีก็เพียงข้างกรามที่ขึ้นสัน เช่นเดียวกับกล้ามแขนเกร็งป้องกันอีกฝ่าย “หยุด! หยุดรถ!” ในที่สุดเขากระทืบห้ามล้อ เจ้าของเสียงเกรี้ยวกราดล้มกระแทกแผงหน้ารถอีกครั้ง...
error: Don\'t copy !!!