นวนิยายจีนกำลังภายใน

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 2 ตอนที่ 7 :: สู่วังวารี

๗ ♦ สู่วังวารี ♦ ......... ซิเล้งครุ่นคิดอยู่เล็กน้อยก็ปลดกระบี่ที่คาบในปากเหวี่ยงลงสู่ทะเล  จากนั้นถลันกายถึงหน้าประตูท้องเรือ  เงี่ยหูลอบรับฟังกลับมิมีสำเนียงผิดปรกติ  จึงพลิ้วร่างเข้าไปอย่างฉับไว โดยอาศัยบันไดไม้ที่ทอดลงไป ซิเล้งพาตัวเข้าสู่ท้องเรือ  หลังจากก้าวเดินตามทางสายหนึ่งอยู่เล็กน้อย  ก็ได้ยินเสียงปรุงอาหารดังแว่วมา ซิเล้งรักษาความสงบก้าวไปเบื้องหน้า  ลอบกวาดมองจากประตู  พบว่านี่เป็นห้องครัว  มีคนสองคนกำลังปรุงอาหารอยู่ นอกจากนั้นยังมีชาวญี่ปุ่นร่างเตี้ยอีกสี่ห้าคนนอนหลับอยู่ ห้องครัวนี้มีประตูหลายบานทอดติดต่อกัน ซิเล้งพุ่งความสนใจไปยังประตูที่ปิดสนิทบานหนึ่ง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 2 ตอนที่ 6 :: ภัยบนทะเลกว้าง

๖ ♦ ภัยบนทะเลกว้าง ♦ ................ ยามนี้ทั้งสองฝ่ายต่างอยู่ในสภาวะยืนประจันหน้า ฝ่ายหนึ่งกระชับดาบอีกฝ่ายหนึ่งสองมือเปล่าเปลือย คบเพลิงบนพื้นดินถูกพลังฝ่ามือเมื่อครู่ พัดดับไปแล้วฝ่ายเจียะฉั้งฮ้งที่กุมดาบอยู่บังเกิดความรู้สึกอันฮึกเหิมประเดประดังขึ้นตลอดเวลา หลายปีที่ผ่านมา มันอาละวาดแถบน่านน้ำผืนแผ่นดินตงง้วน มิเคยเผชิญพบคู่มืออันเข้มแข็งเช่นนี้ ยิ่งกระตุ้นให้มันมีความต้องการทดสอบฝีมือ วินาทีนั้น ทางโจรสลัดญี่ปุ่นปรากฏเงาร่างสี่สายปรากฏกายออกจากการหมอบซุ่ม คุกคามมาทางด้านหลังของซิเล้งหมายประทุษร้าย ซิเล้งคล้ายกับมิรู้สึกว่ามีศัตรูลอบเร้นมาถึงเบื้องหลัง ยังใช้ดวงตาทั้งคู่จับจ้องเจียะฉั้งฮ้ง  ในสายตาสาดเป็นประกายเกรี้ยวกราดก่อเกิดอำนาจข่มขู่ไร้สภาพจนเจียะฉั้งฮ้งไม่กล้าสะบัดดาบจู่โจม โจรสลัดสี่คนที่แสดงตัวขึ้น  มีอยู่สองคนพลันตวาดเสียงที่ดุร้ายสยบขวัญคู่ต่อสู้พากันตวัดดาบพุ่งใส่ชายโครงทางซ้ายขวาของซิเล้งโดยพร้อมเพรียง ซิเล้งรีบเบี่ยงกายหลบหลีกดาบที่เสือกแทงมาฝ่ามือขวากวาดกระแทกออก  เสียงโครมโครมดังต่อเนื่องสองครั้ง ...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 2 ตอนที่ 5 :: เริ่มวิถีชีวิตนักสู้

๕ ♦ เริ่มวิถีชีวิตนักสู้ ♦ ............. ตัวเมืองอุ้ยไฮอ้วย (บารมีเกริกไกร) เพิ่งถูกสถาปนาขึ้นเมื่อมินานมานี้ มีชาวเมืองอาศัยอยู่ไม่มากนัก แต่เนื่องจากมีทหารหลวงประจำการตลอดปีจึงรู้สึกคึกคักจอแจมิน้อย ซิเล้งในที่สุดรอนแรมถึงจุดหมายปลายทาง และรับทราบว่า ขุนพลไร้กรอาวเอี้ยงง้วนเจียงพำนักที่นอกเมืองใกล้ชายหาด จึงมิมีอารมณ์ทัศนาความงามของบ้านเมือง พอไต่ถามทิศทางจากชาวบ้านละแวกใกล้เคียง ก็มุ่งตรงไปทันที จากปากคำชาวบ้าน นอกตัวเมืองมีชายหาดขนานนามว่า เล่านั้งทัว...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 1 ตอนที่ 4 :: ผจญปิศาจไพร

๔ ♦ ผจญปิศาจไพร ♦ ............. ซิเล้งเดินทางอย่างเร่งร้อนมุ่งสู่ทิศบูรพา ตนทราบดีว่าผู้กล้าหาญดาบทองมีอานุภาพไพศาลยิ่ง ดังนั้นจึงปลอมแปลงรูปโฉมเป็นขอทาน ทอดทิ้งอาชาเดินเหินด้วยเท้าเผชิญแต่ความยากลำบาก จวบจนวันนี้ มาถึงหมู่บ้านนอกตัวเมืองแห่งหนึ่ง มีครอบครัวอาศัยกว่าห้าร้อยหลังคาเรือน แต่พอเหยียบย่างเข้ามา กลับพบแต่ความรกร้างสงบสงัด ซิเล้งจึงคำนึงด้วยความสงสัย ‘...หมู่บ้านละแวกใกล้เคียงอีกสองแห่ง เราก็ผ่านมา ล้วนมีสภาพวิเวกวังเวงเช่นนี้ด้วย มิทราบเป็นเพราะสาเหตุใด...?’ ยามนั้นพลันเหลือบเห็นที่หน้าประตูบ้านหลังหนึ่ง ปรากฏสตรีชรานางหนึ่งกำลังแหงนมองท้องฟ้าถอนหายใจรำพันว่า “ท้องฟ้าใกล้มืดค่ำแล้ว” ซิเล้งรีบสาวเท้าเข้าปฏิสันถาร...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 1 ตอนที่ 3 :: ประแจแห่งขุมทรัพย์

๓ ♦ ประแจแห่งขุมทรัพย์ ♦ ................ ฉี้อิงพอพบเห็นก็ร้องว่า “ผู้ใด?” เงาร่างสายนั้นพลันพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลางกล่าวว่า “บ่าวฉี้หงีเอง ได้รับคำฝากฝังจากท่านประมุขหมู่บ้านมาบอกกับโกวเนี้ยว่า ท่านมิต้องหวนกลับไปที่หมู่บ้านตระกูลฉี้อีก ขอให้รุดสู่แผ่นดินกังหนำ เครื่องใช้และของวิวาห์ทั้งหมดได้ส่งคนนำไปส่งแล้ว” ฉี้อิงพิศวงสงสัยยิ่งนัก พลันกล่าวอย่างดื้อรั้นว่า “ข้าพเจ้าจะหวนกลับไปสักครา เพื่อล่ำลาบิดา” ผู้รับใช้นามฉี้หงีมีสีหน้ายุ่งยาก ฉี้อิงเบือนหน้ามาทางซิเล้งกล่าวว่า “พวกเราต้องแยกทางกันแล้ว” ซิเล้งรู้สึกสะทกสะท้อนยิ่ง พลันปลุกปลอบจิตใจกล่าวว่า “กับพระคุณของโกวเนี้ย ข้าพเจ้าขอสลักซึ้งใจมิลืมเลือน” “อือม์ ท่านถนอมตัวด้วย” พลางขอให้ฉี้หงีมอบอาภรณ์ชุดนอกต่อซิเล้ง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 1 ตอนที่ 2 :: เทพบุตรในฝัน

๒ ♦ เทพบุตรในฝัน ♦ ............... หนึ่งบุรุษหนึ่งดรณีหยุดชะงักที่ปากโพรง ฉี้อิงกล่าวว่า “ซือแป๋ข้าพเจ้าฝึกปรือผีมืออยู่ภายในทุกทิวา ตั้งแต่อาทิตย์อุทัยจวบจนฟ้าสาง ล้วนพำนักอยู่ภายในตี่ซิมเก็ง (ตำหนักบาดาล)” ซิเล้งผงกศีรษะเป็นเชิงรับทราบ แต่ความจริงเต็มไปด้วยความพิศวง มิทราบซือแป๋นางเป็นใคร? ตำหนักบาดาลมีความพิสดารใด? นางพาตนมาที่นี่เพราะวัตถุประสงค์อย่างไร? ฉี้อิงกล่าวอีกว่า “พวกเราบัดนี้จะร่วมทางไปยังตำหนักบาดาลน้อมพบซือแป๋ แต่ก่อนจะเดินทาง ข้าพเจ้าขอบ่งบอกกับท่านว่า ตำหนักบาดาลนี้ชั่วนาตาปีถูกห่อหุ้มด้วยพลังความเย็นยะเยียบ...
error: Don\'t copy !!!