น.นพรัตน์

About

น.นพรัตน์ สุดยอดนักแปลนิยายกำลังภายในของประเทศไทย สามารถแปลผลงานของกิมย้ง ได้ครบทั้ง 15 เรื่อง ทั้งแปลงานของโก้วเล้ง ได้มากกว่าผู้แปลท่านอื่น ๆ ด้วย
39 โพสต์

/

0 ความคิดเห็น

Articles

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 39 :: คำบอกจากถุงย่าม

๓๙ ♦ คำบอกจากถุงย่าม ♦ ............... ฉี้อิงแค่นเสียงดังเฮอะ กล่าวสอดอย่างเย็นชาว่า             “พวกเราก็มิใช่เจ้าหน้าที่ทางกรมเมือง อาศัยอันใดไปคร่ากุมผู้อื่น?”             ซิเล้งงงงันไปวูบหนึ่ง ทราบว่านางจงใจหาเรื่องราวกับตน จึงเงียบงันมิเกี่ยงงอน ปึงเซียะรีบกล่าวว่า “ตามความเห็นของฉี้โกวเนี้ย สมควรกระทำอย่างไร ย่อมมิอนุญาตให้ฝ่ายตรงข้ามคอยสะกดติดตามอยู่ตลอดเวลา” “ย่อมต้องแน่นอน ถ้าเช่นนั้นพาลซักถามเดียรัจฉานนั้นอย่างตรงๆ มันหากมิบ่งบอก พวกเราก็ลงมือคร่ากุม ข้าพเจ้าคาดว่าฝ่ายตรงข้ามคงเป็นผู้คนของสถาบันอำมหิต” นางเพิ่งกล่าวแย้งซิเล้งว่า มิสมควรเที่ยวคร่ากุมผู้คน บัดนี้กลับเอ่ยวาจาขัดแย้งตัวเอง กระตุ้นจนซิเล้งบังเกิดเพลิงโทสะอัดอก อดถลึงตาเข้าใส่นางมิได้ ฉี้อิงก็ค้อนควักด้วย พลางหัวร่อแค้นๆ พึมพำว่า “ฉี้อิงเอย เจ้าเป็นเอียเท้าอัปลักษณ์นางหนึ่ง อย่าได้เข้าใจว่า พอถูกผู้อื่นชำเลืองเหลียวแล...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 38 :: รักก็คือแค้น

๓๘ ♦ รักก็คือแค้น ♦ ............... ภายในหมู่บ้านทุกแห่งหน ปรากฏผู้คนจำนวนมาก มีทั้งบุรุษสตรี ชรา เยาว์วัย พอได้ยินว่าผู้เป็นเสียวเจียะกลับสู่หมู่บ้าน จึงพากันออกมาสำรวจมอง ฉี้อิงร่ำไห้อยู่ครู่หนึ่ง อารมณ์ก็เริ่มสงบลง ฉี้น่ำซัว กล่าวว่า “หนูเอย เจ้าไปพบหน้าและสนทนากับผู้คนในหมู่บ้านเถอะ บิดาจะต้อนรับสหายของพวกเจ้าเอง” กล่าวจบก็จากธิดามาทางด้านของซิเล้ง ซิเล้งก็เข้าไปกราบกรานคารวะ พร้อมกับแนะนำปึงเซียะกับนางแมงมุมขาวต่อมัน ซึ่งฉี้น่ำซัวเคยรับทราบความเป็นมาของมันทั้งสองจากโค้วเพ้งมาก่อนแล้ว ทั้งหมดเข้าไปในห้องโถง แยกย้ายกันนั่งลง และฉี้น่ำซัวเริ่มถามไถ่ถึงเรื่องราวของการเร่งรุดสู่เมืองนานกิงไล่ล่าสังหารจูกงเม้ง ซึ่งซิเล้งได้เป็นผู้บ่งบอกโดยละเอียด ขณะที่ฉี้น่ำซัวรับฟังถึงเหตุการณ์ที่จูกงเม้งในที่สุดได้ถูกกิมเม้งตี้ช่วยเหลือไป ก็สอดคำว่า “อาเค้งนับเป็นปัญญาชนที่ไร้เทียมทาน ซิเล้งหลานเรามิต้องร้อนรุ่มใจเกี่ยวกับเรื่องที่นางยินยอมละเว้นกิมเม้งตี้ สมควรเชื่อถือนางอย่างจริงใจ” ซิเล้งกล่าวว่า “ผู้เยาว์ไหนเลยจะกล้าไม่เชื่อถือเค้งเจ้เจ๊ เพียงแต่คำนึงหนี้โลหิตของตระกูล ทำให้ไม่สบายใจ...” พร้อมกับนั้นก็บ่งบอกเรื่องราวต่อมาที่กี้เฮียงเค้งติดตามแฮ่โฮ้วคงไปด้วย...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 36 :: นัดพบในชาติหน้า

๓๖ ♦ นัดพบในชาติหน้า ♦ ............... กิมเม้งตี้พอครุ่นคิดก็รู้สึกว่า มีเหตุผล อาศัยความชาญฉลาดของกี้เฮียงเค้ง ย่อมขบคิดถึงแผนการที่จูกงเม้งอาศัยวิชาไม้ตายแลกเปลี่ยนกับชีวิต และนางต้องขัดขวางอย่างแน่นอน             มันพอใคร่ครวญตลบหนึ่งแล้ว ก็ส่งเสียงขึ้นว่า “โกวเนี้ยขอให้มาสักคราหนึ่ง” นางแมงมุมขาวที่ร่วมอยู่ หาได้ทราบซึ้งถึงการเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์ จึงสาวเท้าก้าวเข้ามาถามว่า “เรื่องอันใด?” กิมเม้งตี้ก็มิทราบว่า ผู้กล้าหาญดาบทองจะดำเนินวิธีใดสยบนาง จึงได้แต่ชี้มือไปทางจูกงเม้งกล่าวว่า “ท่านจับจ้องมัน” นางแมงมุมขาวเบือนสายตามองไปทางจูกงเม้ง พลันตะลึงลานไป ดวงเนตรเบิกค้าง กิมเม้งตี้รู้สึกพิศวงสงสัย ชำเลืองแลจูกงเม้งวูบหนึ่ง แลเห็นมันได้เบิ่งตาขึ้น จนโปนโตกว่าบุคคลธรรมดาหนึ่งเท่าตัวสาดประกายแวววาว มีสภาพพิสดารน่าพรั่นพรึงยิ่งนัก! กิมเม้งตี้เหลียวมองมาที่ใบหน้าของนางแมงมุมขาว แลเห็นนางมีอิริยาบถที่ขัดขืนดิ้นรนอย่างสุดกำลัง และระโหยโรงแรงเป็นที่ยิ่งกิมเม้งตี้มีสมองปราดเปรื่อง สำนึกทราบว่าผิดท่าแล้ว มันรีบยื่นมือจี้สกัดจุดของนาง นางแมงมุมขาวก็สูญสิ้นสติสัมปชัญญะไป หนังตาตกลงมา...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 15 ตอนที่ 35 :: สำเร็จแล้วสูญเสีย

๓๕ ♦ สำเร็จแล้วสูญเสีย ♦ ............... ซิเล้งกล่าวอย่างจริงจังว่า             “ข้าพเจ้ารับรองว่ามันยังมิทันสัมผัสถูกแป๊ะโกวเนี้ย”             จูกงเม้งแค่นหัวร่อ เฮอะฮะ กล่าวว่า “พวกเจ้าแม้จะสูงส่งยิ่งนัก ถึงกับสืบเสาะมาถึงที่นี้ แต่วิธีการของเล่าฮู พวกเจ้าไหนเลยจะล่วงรู้จนหมดสิ้น?” มันขณะเอื้อนเอ่ย ก็สำรวจสภาพการณ์รอบบริเวณอย่างระแวดระวังกลับมิพบเห็นผู้ช่วยเหลืออื่นใดปรากฏกายขึ้น จึงลอบเคลือบแคลงสงสัยอย่างใหญ่หลวง ฉี้อิงสะบัดแส้พายุดำในมือวูบหนึ่ง ตวาดว่า “จูกงเม้งคืนชีวิตมารดาข้าพเจ้ามา” จูกงเม้งพลันส่งเสียงออกไปว่า “ช้าก่อน” ฉี้อิงมิได้โถมกายเข้ามาตามวาจา จูกงเม้งจึงกล่าวอีกว่า “ท่านกับซิเล้งมีความชิงชังพยาบาทในตัวเล่าฮูอย่างสุดแสน เพียงแต่ก่อนที่จะลงมือกัน เล่าฮูมีวาจาใคร่จะเอ่ยอ้าง พวกท่านอาจจะเห็นพ้องด้วย” ฉี้อิงเค้นเสียงกล่าวว่า “ ท่านบ่งบอกมา” “นางแพศยาแป๊ะเอ็งนั้น ได้รับประทานยาพิษไปแล้ว หามิได้รับยาขจัดซึ่งเราปรุงขึ้นโดยเฉพาะ ก็ต้องสูญเสียชีวิต นั่นเป็นเรื่องประการแรก ส่วนประการที่สอง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 14 ตอนที่ 34 :: เริ่มปฏิบัติการ

๓๔ ♦ เริ่มปฏิบัติการ ♦ ............... ที่แท้คำข่มขู่กรรโชกของแฮ่โฮ้วคงที่คิดปลิดชีวิตกี้เฮียงเค้ง และกี้เฮียงเค้งพอถูกคร่ากุมได้ส่งเสียงกรีดร้องขึ้น ล้วนแต่เป็นแผนการของแฮ่โฮ้วคงที่ต้องการหน่วงเหนี่ยวซิเล้งเอาไว้             ทั้งนี้ก็เพราะซิเล้งขณะจะจากไป แฮ่โฮ้วคงก็รู้สึกผิดความคาดหมาย ในยามนั้นเพลิงโทสะของมันล้วนมอดสลาย ฟื้นฟูสติปัญญาอันปราดเปรื่อง และต้องการทัดทานซิเล้ง หาไม่แล้วรอจนซิเล้งไปเสี่ยงชีวิตกับจูกงเม้งก็ไม่มีทางขัดขวางได้ ดังนั้นมันอาศัยความคิดที่ซิเล้งมุ่งช่วยเหลือกี้เฮียงเค้ง จนสามารถบีบบังคับให้หวนกลับมา หลังจากนั้นกี้เฮียงเค้งได้ใช้ลวดทองอ่อนหยุ่น จัดการจนซิเล้งมีร่างกายชาด้าน มิอาจเคลื่อนไหว และกี้เฮียงเค้งย่อมต้องกล่าวขอบคุณต่อแฮ่โฮ้วคง ซิเล้งยังมีสติแจ่มชัด พอได้ยินก็ทราบว่าเป็นแผนการของแฮ่โฮ้วคง จึงลอบร่ำร้องในใจว่า แล้วกันไปเถอะ หากวิจารณ์ในด้านสติปัญญา แฮ่โฮ้วคงย่อมสูงล้ำกว่าตน กี้เฮียงเค้งกล่าวอย่างนุ่มนวลว่า “อาเล้ง เราผู้พี่ความจริงมิควรจัดการกับท่านเช่นนี้ แต่ท่านหากเพราะอารมณ์หุนหันเพียงชั่ววูบ บุกฝ่าเข้าไปในถ้ำพยัคฆ์...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 14 ตอนที่ 33 :: ดวงใจแหลกสลาย

๓๓ ♦ ดวงใจแหลกสลาย ♦ ............... ฉี้อิงความจริงมิต้องการสนทนากับลี้ซานึ้งแม้แต่น้อย แต่มันเมื่อพาดพิง นางจึงรู้สึกว่าอาจจะมีความสำคัญอยู่บ้าง จึงกล่าวว่า “ท่านพบเห็นเบาะแสผิดปรกติหรือไม่?” ในยามนี้ซิเล้งความจริงได้ยืนหยัดอยู่ด้านนอกลอบรับฟังคำตอบโต้ของทั้งสองอยู่ คราแรกตนมาตรแม้นแลเห็นฉี้อิงมีสีหน้าแปรเปลี่ยนไป จึงเข้าใจว่าลี้ซานึ้งคือเนื้อคู่หมั้นหมายของนาง แต่ลี้ซานึ้งกลับสงบเยือกเย็น ดังราวกับมิรู้จักฉี้อิง เมื่อเป็นเช่นนี้ ซิเล้งจึงมิอาจไม่ระแวงสงสัย และคาดคิดว่าจะต้องมีประจักษ์พยานที่แน่นอนกว่านี้ค่อยมั่นใจได้ บัดนี้ได้ลอบรับฟังจนมีจิตใจกระตือรือร้นรู้สึกว่า ทั้งสองสนทนากันอย่างปรกติ มิชวนให้สงสัยแม้แต่น้อย ซิเล้งอดลอบระบายลมหายใจมิได้ พลันแว่วลี้ซานึ้งตอบว่า “ข้าพเเจ้ามิมีเบาะแสแต่อย่างไร” ฉี้อิงพลันมีโทสะระเบิดขึ้นมาทันที กระชากเสียงกล่าวว่า “ที่แท้ท่านแสร้งหาวาจามาสนทนากับข้าพเจ้า เฮอะ ความจริงไยต้องกระทำเช่นนั้น ท่านคือลี้กงจื้อนั่นเอง!” ลี้ซานึ้งมิกล้าส่งเสียง ซิเล้งพอได้ยินถึงกับคล้ายกับหลงพลัดเข้าไปในหล่มน้ำแข็ง ปากอ้าตาค้างไปคำนึงในใจว่า “...พวกเราเป็นผู้รู้จักคุ้นเคยมาก่อน ความระแวงของเราหาได้ผิดพลาดไม่...” ฉี้อิงส่งเสียงเย้ยหยันขึ้นว่า “ลี้กงจื้อไฉนมิแสวงหาความสุขอยู่ในคฤหาสน์ กลับมาซัดเซพเนจรอยู่ในวงพวกนักเลง?” ลี้ซานึ้งเงียบงันมิส่งเสียง ชั่วครู่ต่อมมาค่อยกล่าวว่า “ฉี้โกวเนี้ยไยต้องกล่าวเช่นนี้...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 13 ตอนที่ 32 :: มุ่งมั่นหมายประสบผล

๓๒ ♦ มุ่งมั่นหมายประสบผล ♦ ............... ยามค่ำมืด ทั้งสองหวนกลับที่พัก ซิเล้งเริ่มมีท่วงทีหมกมุ่นเคร่งขรึม เวลาผ่านไปอีกสี่วันเต็มๆโดยปราศจากข่าวคราวใดๆ รุ่งเช้าวันที่ห้า ทั้งสองไปยังแก่งนางแอ่นนอกตัวเมือง พอหยิบหินฝนหมึกลงมา ฉี้อิงพลันร้องโพล่งว่า “ท่านดู เส้นผมนั้นหายสาบสูญไปแล้ว!” ซิเล้งบังเกิดความกระตือรือร้นขึ้นมา กล่าวว่า “รีบดูว่าลี้ซานึ้งทิ้งวาจาใดให้” พอเปิดออก แผ่นกระดาษในหินฝนหมึกยังเป็นเฉกเช่นเดิม หากแม้นซิเล้งมิลงมือเสียก่อน ย่อมมิทราบว่ามีผู้คนเปิดหินฝนหมึกแล้ว ซิเล้งมีสีหน้าเคร่งเครียดกล่าวว่า “ลี้ซานึ้งย่อมต้องมีอุปสรรคบางประการ จึงไม่ติดต่อกับพวกเรา เท่าที่ข้าพเจ้ากับปึงเซียะคาดคะเน มันคงกำลังช่วงชิงเวลา แต่จุดประสงค์ของมันเป็นฉันใด ยากที่จะเข้าใจได้” ฉี้อิงก็สำนึกได้ เหตุการณ์นับว่าผิดคาดหมาย จึงกล่าว “ท่านตกลงใจจะให้เวลามันอีกบ้างหรือไม่?” “เกรงว่ามิได้แล้ว เรื่องราวสำคัญใหญ่หลวง หากแม้นถูกมันก่อกวนจนเหตุกาณ์ล้มเหลว นั่นเสียดายยิ่ง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 12 ตอนที่ 31 :: ร่องรอยที่น่าคลางแคลง

๓๑ ♦ ร่องรอยที่น่าคลางแคลง ♦ ............... โค้วเพ้งที่อยู่ห่างไกลแลเห็นฉี้อิงหน้าตาบูดบึ้ง ต้องรีบร้องว่า “ซ่อซ้อ ท่านมิอาจทุบตีเจกเจ่ก หากแม้นขุ่นเคืองก็ลงมือกับข้าพเจ้าเถอะ” มันร่ำร้องพลางวิ่งตะบึงเข้ามา ฉี้อิงถลึงตาใส่กล่าวว่า “อาศัยเจ้าไหนเลยทนทานได้ แส้ที่หนึ่งของเรา จะทำลายพลังฝีมือของเจ้า แส้ที่สองจะทำให้เจ้าเกลือกกลิ้ง ไปตามพื้นดินทีเดียว” โค้วเพ้งแลบลิ้นออกมากล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น พลังฝีมือของข้าพเจ้าก็เท่ากับฝึกปรืออย่างไร้ความหมายแล้ว” ฉี้อิงอดหัวร่อออกมามิได้กล่าวว่า “ภายหลังเจ้ายังกล้าก่อกวนเราจนขุ่นเคือง ก็จะลงมือต่อเจ้าแล้ว” โค้งเพ้งสัตย์ซื่อยิ่ง รีบกล่าวว่า “ซ่อซ้อ หากขุ่นเคืองใจจริงๆ ก็ลงมือโบยผู้หลานสักสองแส้เถอะ” ฉี้อิงครานี้รับฟังจนงงงันไป ชั่วครู่จึงกล่าวอย่างนุ่มนวน “ทารกอันประเสริฐ เราไหนเลยคิดทำร้ายเจ้า เอาเถอะเราจะมิขุ่นเคืองแล้ว” นางเอื้อมมือไปเกาะกุมต้นแขนโค้วเพ้ง อีกมือหนึ่ง ฉุดลากซิเล้งกล่าวว่า “พวกเราสมควรไปจัดแจงห้องลับใต้ดินเพื่อพักผ่อนกันแล้ว” ในยามวิกาลเลือนราง ยังแว่วเสียงหัวร่ออันหฤหรรษ์ของโค้วเพ้งและฉี้อิงอย่างสนิทสนม ทั้งสามยามกลับถึงห้องศิลาใต้ดิน ฉี้อิงพลันกล่าวว่า “ข้าพเจ้าคิดส่งจดหมายให้บิดาฉบับหนึ่ง แจ้งเรื่องราวที่ชนชาวบู๊ลิ้มเข้าใจว่าประแจเจดีย์ทองคำถูกพวกจูกงเม้งช่วงชิงไป...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 11 ตอนที่ 30 :: ปัญญาอันเปรื่องปราด

๓o ♦ ปัญญาอันเปรื่องปราด ♦ ............... กี้เฮียงเค้งผงกศีรษะกล่าวว่า “ซือแป๋ท่านเคยพาดพิงถึงสำนักเราหรือ ใช่อลัชชีโลกันตร์หรือไม่?” นางแมงมุมขาวรับคำ กี้เฮียงเค้งชี้มือไปทางกิมเม้งตี้กล่าวว่า “มันเป็นสหายสนิทของข้าพเจ้า ท่านเก็บใยเทพแมงมุมดำคืนไปเถอะ” นางแมงมุมขาวกลับปฏิบัติตามโดยมิลังเล พฤติการณ์นี้แม้แต่ฉี้อิงก็ประหลาดใจ ถามว่า “ท่านไฉนกลับเชื่อฟังวาจาของนาง?” นางแมงมุมขาวกล่าวว่า “ซือแป๋เราเคยบอกว่าหากพบพานบุคคลจากบึงเร้นอาคารลับ ห้ามมิให้ประมือด้วย สมควรเตลิดหนี นางเมื่อสั่งให้เรากระทำ ย่อมต้องปฏิบัติตาม” ฉี้อิงกล่าวว่า นี่จึงถูกต้อง กี้เฮียงเค้งขณะสาวเท้าเข้าหาโค้วเพ้ง มันพลันขยับกายกระโดดปราดขึ้นร้องว่า “กิมเจกเจ่ก คราแรกรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก บัดนี้กลับสบายเหลือแสน ท่านนับว่าช่วยให้ข้าพเจ้าฝึกปรือวิชาคุ้มครองกายสำเร็จ” มันพลันพบเห็นผู้คนชุมนุมอยู่มากมาย พอเหลือบเห็นนางแมงมุมขาว ก็ส่งเสียงทักทายอย่างยินดี บัดนี้พวกปึงเซียะค่อยทราบว่า กิมเม้งตี้หามีเจตนาทำร้ายโค้วเพ้งพร้อมกับนั้นก็คาดคิดว่า อาศัยเหตุนี้มันกลับฝึกฝนวิชาประเภทหนึ่งได้แตกฉาน จึงเข้าไปกล่าวคำลุแก่โทษ แต่กิมเม้งตี้ตอบโต้ด้วยท่วงท่าอันเย็นชาซึ่งปึงเซียะก็หาได้สนใจ ฉี้อิงได้ลอบซักถามอาการของบุรุษชุดดำทั้งสองคนต่อนางแมงมุมขาว ซึ่งก็รับทราบว่าผู้หนึ่งแขนหักสะบั้น...
error: Don\'t copy !!!