น.นพรัตน์

About

น.นพรัตน์ สุดยอดนักแปลนิยายกำลังภายในของประเทศไทย สามารถแปลผลงานของกิมย้ง ได้ครบทั้ง 15 เรื่อง ทั้งแปลงานของโก้วเล้ง ได้มากกว่าผู้แปลท่านอื่น ๆ ด้วย
33 โพสต์

/

0 ความคิดเห็น

Articles

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 13 ตอนที่ 32 :: มุ่งมั่นหมายประสบผล

๓๒ ♦ มุ่งมั่นหมายประสบผล ♦ ............... ยามค่ำมืด ทั้งสองหวนกลับที่พัก ซิเล้งเริ่มมีท่วงทีหมกมุ่นเคร่งขรึม เวลาผ่านไปอีกสี่วันเต็มๆโดยปราศจากข่าวคราวใดๆ รุ่งเช้าวันที่ห้า ทั้งสองไปยังแก่งนางแอ่นนอกตัวเมือง พอหยิบหินฝนหมึกลงมา ฉี้อิงพลันร้องโพล่งว่า “ท่านดู เส้นผมนั้นหายสาบสูญไปแล้ว!” ซิเล้งบังเกิดความกระตือรือร้นขึ้นมา กล่าวว่า “รีบดูว่าลี้ซานึ้งทิ้งวาจาใดให้” พอเปิดออก แผ่นกระดาษในหินฝนหมึกยังเป็นเฉกเช่นเดิม หากแม้นซิเล้งมิลงมือเสียก่อน ย่อมมิทราบว่ามีผู้คนเปิดหินฝนหมึกแล้ว ซิเล้งมีสีหน้าเคร่งเครียดกล่าวว่า “ลี้ซานึ้งย่อมต้องมีอุปสรรคบางประการ จึงไม่ติดต่อกับพวกเรา เท่าที่ข้าพเจ้ากับปึงเซียะคาดคะเน มันคงกำลังช่วงชิงเวลา แต่จุดประสงค์ของมันเป็นฉันใด ยากที่จะเข้าใจได้” ฉี้อิงก็สำนึกได้ เหตุการณ์นับว่าผิดคาดหมาย จึงกล่าว “ท่านตกลงใจจะให้เวลามันอีกบ้างหรือไม่?” “เกรงว่ามิได้แล้ว เรื่องราวสำคัญใหญ่หลวง หากแม้นถูกมันก่อกวนจนเหตุกาณ์ล้มเหลว นั่นเสียดายยิ่ง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 12 ตอนที่ 31 :: ร่องรอยที่น่าคลางแคลง

๓๑ ♦ ร่องรอยที่น่าคลางแคลง ♦ ............... โค้วเพ้งที่อยู่ห่างไกลแลเห็นฉี้อิงหน้าตาบูดบึ้ง ต้องรีบร้องว่า “ซ่อซ้อ ท่านมิอาจทุบตีเจกเจ่ก หากแม้นขุ่นเคืองก็ลงมือกับข้าพเจ้าเถอะ” มันร่ำร้องพลางวิ่งตะบึงเข้ามา ฉี้อิงถลึงตาใส่กล่าวว่า “อาศัยเจ้าไหนเลยทนทานได้ แส้ที่หนึ่งของเรา จะทำลายพลังฝีมือของเจ้า แส้ที่สองจะทำให้เจ้าเกลือกกลิ้ง ไปตามพื้นดินทีเดียว” โค้วเพ้งแลบลิ้นออกมากล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น พลังฝีมือของข้าพเจ้าก็เท่ากับฝึกปรืออย่างไร้ความหมายแล้ว” ฉี้อิงอดหัวร่อออกมามิได้กล่าวว่า “ภายหลังเจ้ายังกล้าก่อกวนเราจนขุ่นเคือง ก็จะลงมือต่อเจ้าแล้ว” โค้งเพ้งสัตย์ซื่อยิ่ง รีบกล่าวว่า “ซ่อซ้อ หากขุ่นเคืองใจจริงๆ ก็ลงมือโบยผู้หลานสักสองแส้เถอะ” ฉี้อิงครานี้รับฟังจนงงงันไป ชั่วครู่จึงกล่าวอย่างนุ่มนวน “ทารกอันประเสริฐ เราไหนเลยคิดทำร้ายเจ้า เอาเถอะเราจะมิขุ่นเคืองแล้ว” นางเอื้อมมือไปเกาะกุมต้นแขนโค้วเพ้ง อีกมือหนึ่ง ฉุดลากซิเล้งกล่าวว่า “พวกเราสมควรไปจัดแจงห้องลับใต้ดินเพื่อพักผ่อนกันแล้ว” ในยามวิกาลเลือนราง ยังแว่วเสียงหัวร่ออันหฤหรรษ์ของโค้วเพ้งและฉี้อิงอย่างสนิทสนม ทั้งสามยามกลับถึงห้องศิลาใต้ดิน ฉี้อิงพลันกล่าวว่า “ข้าพเจ้าคิดส่งจดหมายให้บิดาฉบับหนึ่ง แจ้งเรื่องราวที่ชนชาวบู๊ลิ้มเข้าใจว่าประแจเจดีย์ทองคำถูกพวกจูกงเม้งช่วงชิงไป...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 11 ตอนที่ 30 :: ปัญญาอันเปรื่องปราด

๓o ♦ ปัญญาอันเปรื่องปราด ♦ ............... กี้เฮียงเค้งผงกศีรษะกล่าวว่า “ซือแป๋ท่านเคยพาดพิงถึงสำนักเราหรือ ใช่อลัชชีโลกันตร์หรือไม่?” นางแมงมุมขาวรับคำ กี้เฮียงเค้งชี้มือไปทางกิมเม้งตี้กล่าวว่า “มันเป็นสหายสนิทของข้าพเจ้า ท่านเก็บใยเทพแมงมุมดำคืนไปเถอะ” นางแมงมุมขาวกลับปฏิบัติตามโดยมิลังเล พฤติการณ์นี้แม้แต่ฉี้อิงก็ประหลาดใจ ถามว่า “ท่านไฉนกลับเชื่อฟังวาจาของนาง?” นางแมงมุมขาวกล่าวว่า “ซือแป๋เราเคยบอกว่าหากพบพานบุคคลจากบึงเร้นอาคารลับ ห้ามมิให้ประมือด้วย สมควรเตลิดหนี นางเมื่อสั่งให้เรากระทำ ย่อมต้องปฏิบัติตาม” ฉี้อิงกล่าวว่า นี่จึงถูกต้อง กี้เฮียงเค้งขณะสาวเท้าเข้าหาโค้วเพ้ง มันพลันขยับกายกระโดดปราดขึ้นร้องว่า “กิมเจกเจ่ก คราแรกรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก บัดนี้กลับสบายเหลือแสน ท่านนับว่าช่วยให้ข้าพเจ้าฝึกปรือวิชาคุ้มครองกายสำเร็จ” มันพลันพบเห็นผู้คนชุมนุมอยู่มากมาย พอเหลือบเห็นนางแมงมุมขาว ก็ส่งเสียงทักทายอย่างยินดี บัดนี้พวกปึงเซียะค่อยทราบว่า กิมเม้งตี้หามีเจตนาทำร้ายโค้วเพ้งพร้อมกับนั้นก็คาดคิดว่า อาศัยเหตุนี้มันกลับฝึกฝนวิชาประเภทหนึ่งได้แตกฉาน จึงเข้าไปกล่าวคำลุแก่โทษ แต่กิมเม้งตี้ตอบโต้ด้วยท่วงท่าอันเย็นชาซึ่งปึงเซียะก็หาได้สนใจ ฉี้อิงได้ลอบซักถามอาการของบุรุษชุดดำทั้งสองคนต่อนางแมงมุมขาว ซึ่งก็รับทราบว่าผู้หนึ่งแขนหักสะบั้น...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 11 ตอนที่ 29 :: การพันตูอันดุเดือด

๒๙ ♦ การพันตูอันดุเดือด ♦ ............... ซิเล้งถอนหายใจยาวๆ กล่าวว่า             “เค้งเจ้เจ๊ให้ความช่วยเหลือพวกเราหลายครั้งครา ยังประเสริฐเลิศกว่าพี่สาวร่วมสายโลหิต พวกเราภายหน้ามิทราบสมควรตอบแทนท่านอย่างไร”             กี้เฮียงเค้งยิ้มพลางกล่าวว่า “อย่าได้กล่าวเช่นนี้ ในใต้หล้ามีเรื่องราวบางประการสามารถปรับให้สมดุล มีแต่น้ำใจไมตรีจึงยากแบ่งแยกได้ พวกเราสมควรปล่อยให้ดำเนินไปตามครรลอง ไยต้องนำมาวิเคราะห์แยกแยะ” วาจาของนางเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น คอยปลอบโยนซิเล้งกับฉี้อิงตลอดเวลา แต่นางพอหวนคะนึงถึงกิมเม้งตี้ ต้องบังเกิดความตรมตรอมใจ ฉี้อิงขณะจะอ้างอิงถึงจดหมายสั่งเสียของฉี้น่ำซัว กี้เฮียงเค้งก็โบกมือห้ามปรามกล่าวว่า “ข้าพเจ้ามิเพียงทราบดี มิหนำซ้ำเรื่องราวทุกประการเป็นข้าพเจ้าวางแผนขึ้นทั้งสิ้น การปรักปรำจูกงเม้งว่าได้ครอบครองประแจเจดีย์ทองคำ ก็เพื่อทำให้ท่านมีผู้คนเชื่อถือยิ่งขึ้น “ส่วนประแจที่ไขสู่เจดีย์ทองคำ ข้าพเจ้าได้ซุกซ่อนยังสถานที่อื่น ตอนนี้มิอาจแพร่งพรายให้พวกท่านล่วงรู้ เพราะหากรับทราบไป มีแต่ผลเสียไร้ประโยชน์ “รอคอยโอกาสอันเหมาะสม...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 11 ตอนที่ 28 :: นักสู้ผู้องอาจ

๒๘ ♦ นักสู้ผู้องอาจ ♦ ............... ปึงเซียะสำรวจดูสภาพการณ์ของนางแมลงป่องอีกครั้งหนึ่ง พบว่าวิชาจี้สกัดจุดที่ฝ่ายตรงข้ามลงมือต่อนาง นับว่าพิสดารยากคลี่คลาย ต้องคำนึงขึ้น “...เราสามารถพานางจากไป แต่ภายหลังสมควรช่วยเหลืออย่างไร น่าแปลกที่บุรุษชุดดำทั้งสอง คล้ายดั่งมิใครดุร้ายเลย...” ขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงลงมือสกัดจุดบุรุษชุดดำทั้งสองอีกหลายแห่ง พริบตาเดียวพวกมันก็ลืมตาขึ้น ในลำคอยังคงส่งเสียงขู่คำราม แต่มิอาจเคลื่อนกายได้ ปึงเซียะหาทราบไม่ว่า พฤติการณ์นี้เท่ากับช่วยให้มันรอดพ้นจากมหันตภัย ที่แท้ในพงหญ้าห่างไปมิไกลนัก มีบุคคลเสื้อดำตามรกตผู้หนึ่ง หมอบซุ่มสังเกตการเคลื่อนไหวของมันอยู่ บุคคลผู้นี้ใช้ผ้าดำผืนหนึ่งโพกศีรษะไว้ แต่ยังเผยเห็นถึงผมเผ้าสีขาวโพลงมิน้อย ส่งเสียงเจื้อยแจ้วว่า “เจ้าเป็นใคร?” ปึงเซียะพอฟังต้องสะท้านใจอย่างรุนแรง หันขวับมองไป แลเห็นฝ่ายตรงข้ามเป็นอิสตรีมีเรือนร่างสมสัดส่วน นัยน์ตาเขียวเรืองรอง ผมเผ้าก็เป็นสีขาว เพิ่มความลี้ลับพิสดารยิ่งขึ้น แต่จากน้ำเสียงของนาง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 10 ตอนที่ 27 :: ร่ำไห้โดยพร้อมเพรียง

๒๗ ♦ ร่ำไห้โดยพร้อมเพรียง ♦ ............... ซิเล้งผงกศีรษะกล่าวว่า “ฉี้โกวเนี้ยหากเร่งรุดมามิพบพวกเราเกรงว่า...” ตนขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เสาะหาทารกจากละแวกใกล้เคียงมาหลายคน มอบเศษเงินและกำชับให้วิ่งเล่นอยู่ที่นี้ หากพบดรุณีสาวนำพาหนึ่งทารกชายหนึ่งทารกหญิงมา ก็บ่งบอกให้ไปเสาะหาพวกตนทางด้านข้าง พอสั่งการเรียบร้อย ซิเล้งกับปึงเซียะรวมทั้งนางแมลงป่อง พากันมาถึงภายในดงไม้อันมิดชิด ปึงเซียะพลันกล่าวว่า “ข้าพเจ้านับว่าพบเห็นไม้ตายของซิเฮียแล้ว แต่ท่านกลับมิเคยรับทราบวิชากระบี่ของสำนักเรามาก่อน นั่นออกจะไม่ยุติธรรม ข้าพเจ้ามีความเห็นว่า ให้โกวเนี้ยท่านนี้ประลองฝีมือแทนซิเฮียสักหลายกระบวนท่า จากนั้นเราสองค่อยประมือกัน เพียงมิทราบโกวเนี้ยท่านนี้ยินยอมหรือไม่?” นางแมลงป่อง แย้มยิ้มให้กับซิเล้งอย่างหยาดเยิ้ม แล้วล้วงหยิบตะขอเงินคู่มือออกมากล่าวว่า “เรื่องราวของผู้อื่นเรามิคิดยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อเป็นเรื่องของซิเฮีย ย่อมต้องยินดี เพียงแต่ตะขอเราคู่นี้อาบยาพิษ ยังขอให้ระมัดระวังด้วย” ปึงเซียะ กล่าวขอบคุณในคำตักเตือน แล้วจึงร้องเชิญ ดึงกระบี่ยาวออกมา...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 10 ตอนที่ 26 :: เผชิญเหล่ายอดฝีมือ

๒๖ ♦ เผชิญเหล่ายอดฝีมือ ♦ ............... ซิเล้งมิแตกตื่นแม้แต่น้อย คล้ายดั่งทราบว่าต้องมีเหตุการณ์เช่นนี้อุบัติขึ้น ตนผงกศีรษะอย่างเงียบงัน ติดตามบุรุษฉกรรจ์ทั้งสองเร่งรุดไป ชั่วครู่ต่อมาเหยียบย่างเข้าสู่คฤหาสน์หลังหนึ่ง รอบนอกของตัวตึก ไม่มีร่องรอยหรือสภาพผิดปกติใดๆ ซิเล้งกวาดตามองเข้าไปในห้องโถงใหญ่ เห็นผู้คนอาศัยอยู่มิน้อย พบเห็นสตรีนางหนึ่ง รูปโฉมอ้อนแอ้นแน่งน้อย คาดคะเนว่านางคงเป็นนางแมลงป่อง ฉั่วกิมง้อ ซิเล้งสาวท้าวก้าวเข้าไปในห้องโถงอย่างโอ่อ่าผ่าเผย ประกายตาที่เจิดจ้ากวาดสำรวจมองทุกผู้คนทั่วห้องโถง จำนวนทั้งหมดเกือบสิบสี่คน แต่มิพบเห็นร่องรอยของผู้กล้าหาญดาบทอง หรือหัตถ์อสนีบาตเลย หลวงจีนอายุห้าหกสิบปีรูปหนึ่งพลันผุดลุกขึ้น ส่งเสียงสรรเสริญพระคุณดังกังวานกล่าวว่า “อาตมาฮุ้นฮง ประสกคือซิเล้งกระมัง?” ซิเล้งหัวร่อเบาๆ นางแมลงป่องที่นั่งอยู่ต้องจับจ้องมองอย่างตะลึงลาน คาดไม่ถึงว่าจะเผชิญพบกับบุรุษเพศที่คมคายกว่ากิมเม้งตี้อีก ซิเล้งแม้นมิตอบคำ แต่ดูจากท่วงทีเท่ากับยอมรับแล้ว ฮุ้นฮงเซี่ยงซือจึงแนะนำบุคคลอื่นในห้องโถง อันมีกระบี่แห่งพิภพฮียะเกาซั่วมุ่งเทียนแห่งบู๊ตึง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 10 ตอนที่ 25 :: สถานการณ์บีบคั้น

๒๕ ♦ สถานการณ์บีบคั้น ♦ ............... ซิเล้งอดบังเกิดความตื่นเต้นตระหนกอย่างใหญ่หลวงมิได้ พยายามครุ่นคิดหาหนทางหลบหนี แต่ผู้กล้าหาญดาบทอง หาใช่ศัตรูธรรมดาสามัญไม่             ความสูงส่งในสติปัญญา ความอำมหิตในพฤติการณ์ของมัน นับวันมิมีผู้ใดเทียมทาน ซิเล้งแม้จะมีปฏิภาณฉลาดปราดเปรื่อง แต่ขณะเผชิญกับสุนัขจิ้งจอกเฒ่าผู้นี้ ล้วนมิอาจสำแดงใช้ออก ที่ยังสามารถรอดชีวิตได้ ล้วนเป็นวาสนาอำนวยเท่านั้น คราครั้งนี้ซิเล้งอับจนไร้หนทางจริงๆ แต่ยามอยู่เบื้องหน้าอาฮกเฒ่า ไม่อาจแสดงสีหน้ากังวล กลับต้องสร้างรอยยิ้มที่ปลอดโปร่งใจกล่าวว่า “ท่านกลับไปเถอะ ข้าพเจ้าย่อมมีหนทางหลบหนี ข้าพเจ้าฝึกปรือวิชาฝีมือชนิดหนึ่ง บุคคลสามัญยากที่จะแลเห็นเงาร่างของเราเลย” อาฮกเฒ่าได้รับทราบจากเจ้านายน้องของคฤหาสน์จิวเท้งเกาว่า คราก่อนซิเล้งขณะหนีบร่างของมัน โลดแล่นออกจากห้องหับนี้ กลับไปยังตึกใหญ่ที่ท่านเจ้าใหญ่พำนักอยู่ มีสภาพราวกับเหาะเหินอยู่บนอากาศ...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 9 ตอนที่ 24 :: อันตรายยังคุกคาม

๒๔ ♦ อันตรายยังคุกคาม ♦ ............... ซิเล้งเร้นกายในความมืด เร่งรุดตามรายทางอันรกร้าง ตนหาใช่ไร้จุดหมายไม่ โดยนัยกลับนี่เป็นการเคลื่อนไหวที่กำหนดขึ้นก่อน โดยเร่งรุดสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ อ้อมเป็นวงกว้าง แล้ววกสู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ             มินานให้หลัง เร่งรุดอยู่ตามทางเดินสายใหญ่เป็นระยะทางเกือบห้าลี้ ริมทางหลวงปรากฏเก๋งพักผ่อนหลังหนึ่ง ซิเล้งพอเข้าสู่ตัวเก๋ง ก็ห่อปากส่งเสียงไปสามครั้ง ในพุ่มพฤกษาหลังเก๋งก็ปรากฏบุคคลขึ้นผู้หนึ่ง จูงม้าเร็วสองตัวมา บุคคลนั้นกล่าวว่า “ซิเสียวเฮียบมาได้รวดเร็วก่อนกำหนด ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงดำเนินอย่างราบรื่น” ซิเล้งกล่าวว่า “ยังประเสริฐที่จูกงเม้งมิกล้าปรากฏกายตามความคาดหมาย มันพอพบว่าพวกเราเดินทางอย่างเปิดเผย ทำให้หวาดระแวงว่าข้าพเจ้ามีหลักฐานแสดงความชั่วช้าของมัน ทราบดีว่ารูปการณ์ตอนนี้ไม่อนุญาตให้ฆ่าปิดปากข้าพเจ้า จึงมิกล้าปรากฏกายขึ้น” บุคคลผู้นั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงกล่าว “ลี้ซานึ้งไปที่ใดแล้ว? จะถูกผู้คนจดจำได้หรือไม่” “ท่านถามมากเกินไปแล้ว มิว่าอย่างไรลี้ซานึ้งมิทราบทิศทางเร่งรุดของพวกเรา...
error: Don\'t copy !!!