น.นพรัตน์

About

น.นพรัตน์ สุดยอดนักแปลนิยายกำลังภายในของประเทศไทย สามารถแปลผลงานของกิมย้ง ได้ครบทั้ง 15 เรื่อง ทั้งแปลงานของโก้วเล้ง ได้มากกว่าผู้แปลท่านอื่น ๆ ด้วย
45 โพสต์

/

0 ความคิดเห็น

Articles

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 17 ตอนที่ 45 :: พฤติการณ์อันพิสดาร

๔๕ ♦ พฤติการณ์อันพิสดาร ♦ ............... ในยามสนธยา ทั้งหมดก็เร่งรุดเข้ามาในตัวเมืองแห่งหนึ่ง หยุดรถม้ารับประทานอาหาร โค้วเพ้งมิเหินห่างจากซิเล้งแม้แต่น้อย มันฉกฉวยโอกาสกล่าวถามซิเล้งว่า “ฉี้โกวโกวจะกังวลใจหรือไม่?” ซิเล้งกล่าวอย่างอ่อนระโหยว่า “ย่อมต้องกังวล” “ผู้หลานรู้สึกว่า ผู้แซ่อุ้ยคนนี้หาใช่ถึงกับเป็นคนเลวร้ายไม่” ซิเล้งผงกศีรษะอย่างเงียบงัน โค้วเพ้งกล่าวอีกว่า “แต่พวกเราไหนเลยจะทำให้โกวโกวมุ่งวิตก ดังนั้นผู้หลานจะคอยฉวยโอกาสที่พวกมันมิทันระมัดระวังหลบหนีไปกับเจกเจ่ก” ซิเล้งกล่าวอย่างหมกมุ่นว่า “เกรงว่ามิง่ายดายนัก...” “ข้าพเจ้าทราบว่าเจกเจ่กมีร่างกายอ่อนแอ แต่ข้าพเจ้าจะแบกท่านไป โดยที่สามารถเดินเหินอย่างรวดเร็ว” กล่าวถึงตอนนี้ อุ้ยเอี้ยงได้หวนกลับมา โค้วเพ้งจึงจำต้องหุบปากลง อุ้ยเอี้ยงกล่าวขึ้นว่า “โค้วเพ้ง เจ้านำพาซิเล้งออกจากตัวเมือง ในที่นั้นเรามีรถม้าอีกคันหนึ่ง ค่ำคืนนี้ต้องเร่งรุดโดยมิหยุดยั้ง เพื่อมิให้ถูกพวกฉี้อิงไลล่าตามทัน” มันแค่นหัวร่ออย่างเย็นชากล่าวอีกว่า “พวกมันทางที่ประเสริฐอย่าได้ติดตามมาถึง มาตรมิเช่นนั้นผู้ประสบเคราะห์กรรมยังคงเป็นนางเอง” โค้วเพ้งสะท้านใจวาบ ร้องโพล่งว่า “ท่านคิดจะจัดการกับนางอย่างไร สังหารนางหรอกหรือ?” “เราผู้แซ่อุ้ยมีความข่มกลั้นอย่างจำกัด หากแม้นนางไล่ล่ามาถึงเราก็จะปลิดชีวิตของนาง!” ในเวลาต่อมา โค้วเพ้งได้ปฏิบัติตามวาจา เดินเหินร่วมกับซิเล้งออกไปนอกตัวเมือง พอใกล้จะพ้นเขตเมือง โค้วเพ้งก็กล่าวว่า “บัดนี้พวกมันไม่เห็นพวกเราแล้ว...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 17 ตอนที่ 44 :: เชลยในควบคุม

๔๔ ♦ เชลยในควบคุม ♦ ............... อุ้ยเอื้ยงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวว่า “ตกลง แต่หากแม้นพวกท่านมีเล่ห์เหลี่ยมลวดลาย ขอให้ระมัดระวัง เราจะใช้วิธีการอันอำมหิต จัดการกับฉี้อิง! “ มันทุกถ้อยคำ ประกาศว่าจะจัดการกับฉี้อิง ทำให้ซิเล้งซึ่งเสื่อมสูญความกระตือรือร้นมานานวัน มิกล้าประมาทเลินเล่อ อุ้ยเอี้ยงคลายมือซ้ายออก จี้สกัดจุดเส้นอีกสองแห่งที่กลางหลังของฉี้อิงอย่างว่องไว แล้วใช้ฝ่ามือตบใส่สามครั้ง ตัวเองเริ่มถอยกายไปด้านหลัง ปากก็กล่าวว่า “พวกท่านหารือกันเถอะ แต่สมควรลำลึกว่า วิธีการตอบโต้ของเรารุนแรง มิเพียงข่มขู่ให้หวาดผวา นางขณะนี้สามารถเดินเหินเอ่ยวาจา แต่มิอาจลงมือหักโหม ในเวลาสามวัน หากไม่ได้รับการตบคลายจากเรา...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 18 ตอนที่ 43 :: ฝีมือสะท้านโลก

๔๓ ♦ ฝีมือสะท้านโลก ♦ ............... ส่วนฉี้อิงตลอดเวลาได้เดินวนเวียนอยู่นอกวงการต่อสู้ แส้พายุดำกวัดแกว่งไปมา แต่ยังลังเลมิลงมือ คล้ายดั่งไม่อาจเสาะพบช่องว่างสอดแทรกเข้าไป             ปึงเซียะจับจ้องอยู่ครู่หนึ่ง แลเห็นนางแมงมุมขาวกลับไม่มีทีท่าพ่ายแพ้ บางครั้งยังสามารถจู่โจมอย่างเกรี้ยวกราด และอุ้ยเอี้ยงก็มิสะดวกสบายเฉกเช่นคราแรกแล้ว สภาพเช่นนี้ สร้างความพิศวงไม่เข้าใจให้กับปึงเซียะ แต่ชั่วครู่ต่อมาค่อยพบเห็นว่า ฉี้อิงความจริงได้ช่วยเหลือร่วมต่อสู้ด้วย มาตรแม้นมิได้จู่โจมอย่างตรงๆ แต่ตลอดเวลาคอยเดินวนเวียนอยู่รอบวง บีบบังคับจนอุ้ยเอี้ยงมิอาจไม่คอยระมัดระวังนาง จนแบ่งปันกำลังไปส่วนใหญ่ ซึ่งก็มิแตกต่างจากการลงมือจริงๆ เท่าไหร่นัก ตำแหน่งที่ฉี้อิงเหยียบย่ำลง ลึกล้ำพิสดารยิ่งนัก ปึงเซียะจับจ้องจนตื่นเต้นเลื่อมใสอย่างใหญ่หลวง แต่ทว่าอุ้ยเอี้ยงกลับสามารถป้องกันอย่างรัดกุม ไม่เปิดโอกาสให้จู่โจมได้ อีกทางหนึ่ง มันยังต้องรับมือผู้ทรงฝีมือเฉกเช่นนางแมงมุมขาว ความสำเร็จเช่นนี้ควรค่าแก่การแตกตื่นตระหนก...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 17 ตอนที่ 42 :: บุรุษประหลาด

๔๒ ♦ บุรุษประหลาด ♦ ............... ปึงเซียะดาหน้าออกไป ประสานมือคารวะ กล่าวว่า             “ทุกท่านขวางทางเอาไว้ มิทราบว่ามีคำแนะนำประการใด?”             หนึ่งในสามชายชรา สะอึกกายออกมาหนึ่งก้าวประสานมือขึ้นกล่าวว่า “ท่านคงเป็นผู้ทรงฝีมือสำนักคุนลุ้นปึงเซียะเฮียแล้ว เล่าฮูยู้ไคกัง...” ปึงเซียะพลิ้วกายลงจากหลังม้ากล่าวว่า “ที่แท้เป็นท่านผู้อาวุโสแซ่ยู้ ซึ่งมีเกียรติภูมิในแถบฮั่นตงเป็นเวลาหลายสิบปี ผู้เยาว์กลับเสียมารยาทแล้ว” ยู้ไคกังรีบกล่าวถ่อมตัว และชี้มือไปทางซ้ายมือกล่าวว่า “ท่านผู้นี้คือผู้ลือนามแห่งคงท้ง อ๋วยคุ้งเฮีย” พลางผายมือมาทางขวามือกล่าวว่า “สำหรับท่านนี้คือผู้มีฝีมือจากเกี่ยมเกาะ (เคหากระบี่) เฮ้งเจียงเฮีย” ปึงเซียะล้วนกล่าวคำว่า นับถือมาเนิ่นนาน และประสานมือคำนับทั้งสิ้น ซึ่งอ๋วยคุ้งกับเฮ้งเจียง ล้วนสำนึกทราบว่า ปึงเซียะมีความเป็นมาใหญ่หลวงศักดิ์ศรีก็สูงส่ง จึงต่างคารวะตอบกล่าวคำถ่อมตัว ยู้ไคกังกล่าวอีกว่า “ส่วนอีกสี่ท่านทางด้านนั้นคือ เทียนจุ้ยซี่ฮ้ง (สี่ผู้กล้าแห่งเทียนจุ้ย)...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 17 ตอนที่ 41 :: กระบี่ล้างแค้น

๔๑ ♦ กระบี่ล้างแค้น ♦ ............... จูกงเม้งพริ้มตาลง ถอนหายใจยาวๆ กล่าวว่า             “มิผิด คราครั้งนั้นเราไหนเลยจะเชื่อถือว่า พวกเจ้ามีความสามารถติดตามมาถึงเมืองเซียงเอี้ยง มาตรแม้นเสาะพบได้ เรายังมีตัวแทนรับเคราะห์กรรม             ขอเพียงแต่ไม่ใช่กี้เฮียงเค้งลงมือด้วยตนเอง ตามการคำนวณของเรา พวกเจ้าย่อมไม่ลงมือยามกลางวัน และเราทราบอีกว่า กี้เฮียงเค้งใกล้จะตกตาย มิอาจร่วมทางมากับพวกเจ้า ดังนั้นเราจึงวางใจยิ่งนัก” ซิเล้งมีสีหน้าแปรเปลี่ยนไปกล่าวว่า “ท่านว่ากระไร เค้งเจ้เจ๊ของเรากำลังจะตกตายได้อย่างไร?” “นางกับกิมเม้งตี้ได้นัดพบพานในชาติหน้า ไยมิใช่แสดงว่านางต้องตกตายอย่างแน่นอน” ซิเล้งกับฉี้อิงบังเกิดความตื่นตระหนกอย่างใหญ่หลวง ทั้งสองหาใช่มิทราบเรื่องนี้ เพียงแต่ไม่ยินยอมคำนึงในทางร้าย จูกงเม้งเอ่ยวาจาเดียวก็เปิดโปงออกมา ทำให้ทั้งสองต้องยอมรับเหตุผลนี้ด้วย ฉี้อิงพลิกฝ่ามือตบใส่จูกงเม้งไปฉาดหนึ่ง กระชากเสียงว่า “ท่านกล้าแช่งชักเค้งเจ้เจ๊ด้วย?” ซิเล้งถอนหายใจอย่างหนักหน่วง...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 40 :: พลาดพลั้งอีกครั้งหนึ่ง

๔o ♦ พลาดพลั้งอีกครั้งหนึ่ง ♦ ............... ฉี้อิงอดแค่นหัวร่อมิได้ กล่าวว่า             “เรื่องราวอย่างอื่นท่านเชื่อเชื่อถึงปานนี้ก็ประเสริฐยิ่งแล้ว”             ซิเล้งไหนเลยจะกล้าทุ่มเถียงเกี่ยวกับเรื่องนี้ ปึงเซียะพลันกล่าวขึ้นว่า “เอาเถอะ พวกเรายังคงปฏิบัติการ ตามแผนของกี้โกวเนี้ยเถอะ บัดนี้ทั้งหมดเตรียมตัวเข้าสู่เมืองเซียงเอี้ยง คร่ากุมจูกงเม้งจิ้งจอกเฒ่า” ขบวนผู้คนทั้งสี่หวนกลับออกมาบนถนนหลวง ควบคุมอาชาห้อรถม้าเร่งรุดเข้าสู่ตัวเมืองเซียงเอี้ยง ในยามนี้เป็นเวลาใกล้พลบค่ำ แต่ทั้งหมดมิเสาะหาโรงเตี๊ยมพักผ่อน ภายใต้การชี้แนะจากนางแมงมุมขาว โค้วเพ้งได้ควบขับรถม้าไปตามทางหลวงสายต่างๆ ขณะผ่านถนนสายที่ครึกครื้นจอแจ นางแมงมุมขาวได้ส่งสัญญาณให้หยุดชะงักลง ทุกผู้คนต่างก็รู้สึกเขม็งตึงเครียด ซิเล้งกับปึงเซียะนั่งอยู่บนรถ กวาดสายตาสำรวจไปรอบบริเวณ หากแม้นปรากฏผู้คนที่มีกิริยาฉุกละหุกคิดหลบเลี่ยง ทั้งหมดก็จะลงมือคร่ากุมทันที นางแมงมุมขาวเลิกม่านรถขึ้น กวาดมองไปทางซ้ายมือ แลเห็นเป็นร้านรวงปลูกสร้างอยู่แถวหนึ่ง ผู้คนเดินเหินอย่างพลุกพล่านสับสน นางพลันกล่าวว่า “ฉี้เจ้เจ๊ รีบมองเข้าไปในร้านค้าเสบียงหลังนั้น ฉี้อิงเพ่งสายตามองไป...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 39 :: คำบอกจากถุงย่าม

๓๙ ♦ คำบอกจากถุงย่าม ♦ ............... ฉี้อิงแค่นเสียงดังเฮอะ กล่าวสอดอย่างเย็นชาว่า             “พวกเราก็มิใช่เจ้าหน้าที่ทางกรมเมือง อาศัยอันใดไปคร่ากุมผู้อื่น?”             ซิเล้งงงงันไปวูบหนึ่ง ทราบว่านางจงใจหาเรื่องราวกับตน จึงเงียบงันมิเกี่ยงงอน ปึงเซียะรีบกล่าวว่า “ตามความเห็นของฉี้โกวเนี้ย สมควรกระทำอย่างไร ย่อมมิอนุญาตให้ฝ่ายตรงข้ามคอยสะกดติดตามอยู่ตลอดเวลา” “ย่อมต้องแน่นอน ถ้าเช่นนั้นพาลซักถามเดียรัจฉานนั้นอย่างตรงๆ มันหากมิบ่งบอก พวกเราก็ลงมือคร่ากุม ข้าพเจ้าคาดว่าฝ่ายตรงข้ามคงเป็นผู้คนของสถาบันอำมหิต” นางเพิ่งกล่าวแย้งซิเล้งว่า มิสมควรเที่ยวคร่ากุมผู้คน บัดนี้กลับเอ่ยวาจาขัดแย้งตัวเอง กระตุ้นจนซิเล้งบังเกิดเพลิงโทสะอัดอก อดถลึงตาเข้าใส่นางมิได้ ฉี้อิงก็ค้อนควักด้วย พลางหัวร่อแค้นๆ พึมพำว่า “ฉี้อิงเอย เจ้าเป็นเอียเท้าอัปลักษณ์นางหนึ่ง อย่าได้เข้าใจว่า พอถูกผู้อื่นชำเลืองเหลียวแล...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 38 :: รักก็คือแค้น

๓๘ ♦ รักก็คือแค้น ♦ ............... ภายในหมู่บ้านทุกแห่งหน ปรากฏผู้คนจำนวนมาก มีทั้งบุรุษสตรี ชรา เยาว์วัย พอได้ยินว่าผู้เป็นเสียวเจียะกลับสู่หมู่บ้าน จึงพากันออกมาสำรวจมอง ฉี้อิงร่ำไห้อยู่ครู่หนึ่ง อารมณ์ก็เริ่มสงบลง ฉี้น่ำซัว กล่าวว่า “หนูเอย เจ้าไปพบหน้าและสนทนากับผู้คนในหมู่บ้านเถอะ บิดาจะต้อนรับสหายของพวกเจ้าเอง” กล่าวจบก็จากธิดามาทางด้านของซิเล้ง ซิเล้งก็เข้าไปกราบกรานคารวะ พร้อมกับแนะนำปึงเซียะกับนางแมงมุมขาวต่อมัน ซึ่งฉี้น่ำซัวเคยรับทราบความเป็นมาของมันทั้งสองจากโค้วเพ้งมาก่อนแล้ว ทั้งหมดเข้าไปในห้องโถง แยกย้ายกันนั่งลง และฉี้น่ำซัวเริ่มถามไถ่ถึงเรื่องราวของการเร่งรุดสู่เมืองนานกิงไล่ล่าสังหารจูกงเม้ง ซึ่งซิเล้งได้เป็นผู้บ่งบอกโดยละเอียด ขณะที่ฉี้น่ำซัวรับฟังถึงเหตุการณ์ที่จูกงเม้งในที่สุดได้ถูกกิมเม้งตี้ช่วยเหลือไป ก็สอดคำว่า “อาเค้งนับเป็นปัญญาชนที่ไร้เทียมทาน ซิเล้งหลานเรามิต้องร้อนรุ่มใจเกี่ยวกับเรื่องที่นางยินยอมละเว้นกิมเม้งตี้ สมควรเชื่อถือนางอย่างจริงใจ” ซิเล้งกล่าวว่า “ผู้เยาว์ไหนเลยจะกล้าไม่เชื่อถือเค้งเจ้เจ๊ เพียงแต่คำนึงหนี้โลหิตของตระกูล ทำให้ไม่สบายใจ...” พร้อมกับนั้นก็บ่งบอกเรื่องราวต่อมาที่กี้เฮียงเค้งติดตามแฮ่โฮ้วคงไปด้วย...

วีรบุรุษผู้พิฆาตเล่ม 16 ตอนที่ 36 :: นัดพบในชาติหน้า

๓๖ ♦ นัดพบในชาติหน้า ♦ ............... กิมเม้งตี้พอครุ่นคิดก็รู้สึกว่า มีเหตุผล อาศัยความชาญฉลาดของกี้เฮียงเค้ง ย่อมขบคิดถึงแผนการที่จูกงเม้งอาศัยวิชาไม้ตายแลกเปลี่ยนกับชีวิต และนางต้องขัดขวางอย่างแน่นอน             มันพอใคร่ครวญตลบหนึ่งแล้ว ก็ส่งเสียงขึ้นว่า “โกวเนี้ยขอให้มาสักคราหนึ่ง” นางแมงมุมขาวที่ร่วมอยู่ หาได้ทราบซึ้งถึงการเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์ จึงสาวเท้าก้าวเข้ามาถามว่า “เรื่องอันใด?” กิมเม้งตี้ก็มิทราบว่า ผู้กล้าหาญดาบทองจะดำเนินวิธีใดสยบนาง จึงได้แต่ชี้มือไปทางจูกงเม้งกล่าวว่า “ท่านจับจ้องมัน” นางแมงมุมขาวเบือนสายตามองไปทางจูกงเม้ง พลันตะลึงลานไป ดวงเนตรเบิกค้าง กิมเม้งตี้รู้สึกพิศวงสงสัย ชำเลืองแลจูกงเม้งวูบหนึ่ง แลเห็นมันได้เบิ่งตาขึ้น จนโปนโตกว่าบุคคลธรรมดาหนึ่งเท่าตัวสาดประกายแวววาว มีสภาพพิสดารน่าพรั่นพรึงยิ่งนัก! กิมเม้งตี้เหลียวมองมาที่ใบหน้าของนางแมงมุมขาว แลเห็นนางมีอิริยาบถที่ขัดขืนดิ้นรนอย่างสุดกำลัง และระโหยโรงแรงเป็นที่ยิ่งกิมเม้งตี้มีสมองปราดเปรื่อง สำนึกทราบว่าผิดท่าแล้ว มันรีบยื่นมือจี้สกัดจุดของนาง นางแมงมุมขาวก็สูญสิ้นสติสัมปชัญญะไป หนังตาตกลงมา...
error: Don\'t copy !!!